YAYLA GÖÇÜ
Niğmetullah UÇAR

Anons edilince hoparlörlerden,
Başladı Çetmi’de tatlı bir telaş.
Hazırlık yapılıp çıkıldı erden,
Yaylalara kadar sürecek uğraş.

Pırtılar hayvanla giderdi önce,
Şimdi traktörler sefer yapıyor.
Eli boş geçiyor cice, gelince
Gavıt helkesini gözler arıyor.

Davar, oğlak yine eskisi gibi
Hoplayıp, zıplayıp koşuyor yolda.
İplerini tutmuş sığır sahibi,
Zaptetmek istiyor, kalıyor darda.

Küçücük tanalar yürümüyorlar,
Nasıl çıkacaklar uzak yaylaya?
Çobanlar sığırı kaçırıyorlar,
Gün gören hayvanlar gelmez hizaya.

Tanalar yorulur, inekler bekler,
Mola veriliyor yürümeyince.
Pırtı hayvanları durmadan gider,
Yükler yıkılıyor eve gelince.

Damların önüne iniyor pırtı,
Güneşte beklemez, eve taşınır.
Çul serip üstüne koyunca sırtı,
Yemek yapmak için ataş yakılır.

Sığır, davar gelir, girer tarlaya,
Oğlaklar, tanalar analarıyla.
Karnı doyan yavru başlar koşmaya,
Oynaşır otlarla, yeşil doğayla.

Çiçekler rengârenk süsler dağları,
Gölgeye oturup stres atılır.
Şırıl şırıl akar soğuk pınarı,
Oğlak katmak için çelki yapılır.

Yarın ayrılacak oğlaktan davar,
Sabah karanlıkta çoban sürecek.
Guşlukta, akşamda kadınlar sağar,
Değişik olunup sütler pişecek.

Gazandaki sütü pişince savur,
Ataşı söndür de kaymak bağlasın.
Gaymakları tuzla, ulaya doldur;
Garacoccalaki aylarca kalsın.

Sütler yoğurt olup çoğaldığında,
Yayık dayağıyla tuluk olacak.
Bişekle yoğurtlar yayıldığında,
Ayranın yüzüne yağ bağlayacak.

Tarla sürülünce zevki kaçıyor,
Ortaya kurulur büyük cıngıllak.
Çocuklar akşamda ataş yakıyor,
Başka yaylalara türkü yakacak.

Yayla göçümünü gözlerim gördü,
Geri kalanını ben hayal ettim.
Yirmi altı Mayıs Pazar günüydü,
Tatlı hatırayı size arz ettim.