ÇETMİLİ KADIN
Niğmetullah UÇAR

Gece yarısında yataktan kalkar
Hamuru yoğurur ateşi yakar
Yemek yapılacak, onu hazırlar
İşi planlardı Çetmili kadın

Senidin üstünde ekmek yapardı
Oklavaya alır saca atardı
Arkada kürede tencere vardı
Ona da bakardı Çetmili kadın

Açar pişirirdi, koyardı yere
Bu işler biterdi sabah sehere
Gün doğmadan gider gök keçilere
Sütleri sağardı Çetmili kadın

Bir günlük yiyecek torbada hazır
Yaylaya gidecek, sırtına alır
Bazen de kucakta çocuğu vardır
Öperek koklardı Çetmili kadın

Sütler helkelerde çöplenir önce
Miktar belirlenir toprak örtünce
Yola çıkılacak teslim edince
Kişiyi arardı Çetmili kadın

Sütler değişiğe teslim edilir
Yaylalara doğru yaya gidilir
Hayvanlı birine torbayı verir
Semere asardı Çetmili kadın

Tarlada çalışır akşama kadar
Arada herkese yemek hazırlar
Onlar dinlenirken bulaşık yıkar
İşine koşardı Çetmili kadın

Akşam gün batarken köye geliyor
Bahçede havarı sularım diyor
Karanlıkta erzak temin ediyor
Sebzeler arardı Çetmili kadın

Zaten yorulmuştur hemen yatacak
Gece yarısında tekrar kalkacak
Günlük işler yine tekrarlanacak
Hep böyle yaşardı Çetmili kadın

Tüm yazlar böyleydi harman zamanı
Yorgunluktan biter kalmaz dermanı
Yine de mutluydu sıkılmaz canı
Hep güzel bakardı Çetmili kadın

Niğmetullah yazdı anılarını
Öpüyorum el ve ayaklarını
Çile çekse bile evlatlarını
Bağrına basardı Çetmili kadın
Anacığım hala ağzımda tadın